வெண்பாவனம்

வாழ்வும் அதன்பின்னே வந்தென்னை வாட்டுகின்ற
தாழ்வும் எனச்சுழலும் சக்கரத்தில் - வீழ்ந்துலகில்
மன்றாடும் என்நிலையை மாற்றினான் தாள்தூக்கி
மன்றாடும் தில்லை மருந்து.

வெண்பா வனத்தில் மகிழ்ந்து விளையாடும்
பெண்மானாய்ப் பேசும் பசுங்கிளியாய்ப்- பண்ணிசைப்போர்
கண்ணிற்குக் காணுங் கலைமகளே கற்பனையாம்
மண்ணிற்கு நீயே மழை.